mankiet


mankiet
Buchnąć (buch) kogoś w mankiet zob. buchnąć.
Płakać, wypłakać się komuś w mankiet zob. płakać 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • mankiet — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. mankietecie {{/stl 8}}{{stl 7}} zakończenie rękawa, nogawki u spodni itp. w kształcie odwiniętego, przypiętego lub przyszytego paska z tego samego albo innego materiału : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mankiet w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mankiet — m IV, D. u, Ms. mankietecie; lm M. y 1. «zakończenie rękawa, nogawki u spodni, skarpetek itp. zwykle w kształcie paska przyszytego, przypiętego albo odwiniętego z tej samej lub innej tkaniny» Szerokie, wąskie, wywinięte mankiety. Mankiety u… …   Słownik języka polskiego

  • buchnąć w mankiet — pocałować w rękę …   Słownik gwary warszawskiej

  • buchnąć — pot. żart. Buchnąć, buch kogoś w rękę, w mankiet «pocałować kogoś w rękę»: Ciocia Petronella podała mi rękę, co było odejściem od tutejszego obyczaju. Już chciałem buchnąć ją w mankiet po polsku, ale powstrzymałem się na czas. R. Antoszewski,… …   Słownik frazeologiczny

  • buchnąć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}buchać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}buchnąć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IVa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} uderzyć silnie czymś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • buch — kogoś w rękę, w mankiet zob. buchnąć …   Słownik frazeologiczny

  • płakać — 1. Płakać nad rozlanym mlekiem «zamartwiać się czymś, co się już stało, czego nie można naprawić»: Zamierzasz płakać nad rozlanym mlekiem czy obejrzymy wreszcie te oferty? – zapytałem. M. Ziomecki, Lato. 2. Płakać, wypłakać się komuś w mankiet, w …   Słownik frazeologiczny

  • wypłakać się — komuś w mankiet, w kamizelkę, w rękaw zob. płakać 2 …   Słownik frazeologiczny

  • wypłakiwać się — Wypłakać się komuś w mankiet, w kamizelkę, w rękaw zob. płakać 2 …   Słownik frazeologiczny

  • buch — «wykrzyknienie naśladujące odgłos uderzenia, wybuchu, strzału, czasem odnoszące się do jakiejś czynności nagłej, do czegoś, co się zjawia niespodziewanie, nieoczekiwanie» Buch go pięścią w plecy. Buch, buch… słyszał tylko bicie swego serca.… …   Słownik języka polskiego